Şiir

Her zamankinden daha çok ihtiyacım vardı sana bu gece! “Anlamadın..” Öyle acınası bir haldeydim ki hiç bu kadar kimsesiz hissetmemiştim kendimi. Yalnızlığımı bir zırh misali geçirdim sırtıma çaresizliğimle de bir siper misali etrafımı çevreledim. Dokun(a)ma diye bana daha fazla acıt(a)ma …

Kapatır gökyüzü penceresini Hayal satan adam yine siftahsız İndirir dükkânının kepenklerini. Ve Gece Üstünde Öylece Uyuyakalır Çıkarmadan yıldızlarını. Senin de kıyılarını Elinden aldılar mı?

Yorgunum bu gece hemde hiç bilmediğin kadar… Ne uyumaya gücüm var ne de uyanık kalmaya… Ben öylece dursam ömrüm bitse… Ne adım atmaya halim var ne de koşmaya… …

Biz seninle iki yaramaz çocuktuk… Bir araya geldiğimizde dağılan hep biz olurduk… (…)